Dagboek van een Mamablogger #1

Na bijna vier jaar fulltime bloggen merk ik dat ik soms nog steeds van de ene verbazing in de andere rol. Daarnaast hebben veel mensen nog steeds geen idee wat je dan precies doet en wordt er heel makkelijk over gedacht. Je typt gewoon een stukje, plaatst er een fotootje bij en je bent klaar toch? Tot slot zijn er nog de (voor)oordelen. Als blogger gooi je je volledige privé leven en dat van je gezin online? En je kickt toch ook enorm op de aandacht en de “gratis” spullen?

Toch is het niet zo gek dat mensen dat denken, zeker als je geen idee hebt. Ik heb er weleens over geschreven, maar wil toch wat vaker een kijkje in de keuken geven in het leven van een blogger. Wat doe ik, waar loop ik tegenaan en welke frustraties heb ik? Dit wil ik regelmatig gaan doen. Geen tips over bloggen, want die zijn er al genoeg. Ik vind het gewoon leuk als ik eerlijk kan vertellen over hoe ik het bloggen ervaar. Het is namelijk niet altijd alleen maar leuk… Zal ik maar beginnen?

Ben ik nog wel leuk genoeg?

Ik vertelde laatst al dat het nog steeds heel goed gaat met Mamablogger en dat is ook zo. Maar eerlijk? Toch bekroop mij soms het gevoel dat ik voor bedrijven niet meer leuk of interessant genoeg was. Dan zag ik op social media allerlei samenwerkingen voorbij komen die ik ook wel heel graag zou willen, maar waarvoor ik niet was benaderd. Of voor een bepaald event. Dat deed wel wat met me. Nu ben ik hoogzwanger (dat mag ik al wel zeggen toch?) en heb ik sommige events wel afgezegd omdat ik het niet meer zie zitten om drie weken voor de uitgerekende datum nog naar Amsterdam te gaan. Maar dat geldt niet voor de events die de afgelopen periode werden georganiseerd. Zeker in het weekend.

En daar komt dus een stukje onzekerheid om de hoek kijken. Is er een reden dat ik niet ben uitgenodigd? Kan ik nog iets verbeteren aan de blog? Of was er gewoon geen reden? Geen idee, maar het houdt mij wel bezig.

Patrick ziet dat heel anders. Die wijst mij vervolgens op de samenwerkingen die ik wél heb en die anderen niet hebben. Hij heeft ook gelijk en dat relativeert ook wel, maar het maakt mij weleens onzeker. Ook met 30.000 unieke bezoekers per maand 😉

Voor een dubbeltje op de eerste rang

Ik krijg regelmatig verzoekjes voor samenwerkingen en iedere keer open je verwachtingsvol je mail. Er zitten leuke mailtjes bij, maar ik krijg ook steeds vaker de volgende verzoeken:

‘Hallo Marisca,

Wat een ontzettend leuke blog heb je! Ik zal mij even voorstellen. Ik ben ……………………… van website ……………………. en ik heb een voorstel voor je. Ik denk namelijk dat mijn website/product/dienst heel relevant zou zijn voor jouw bezoekers en daarom wil ik een blog schrijven voor jou met twee linkjes naar mijn website. Ik investeer dan een uur van mijn tijd in jouw blog en jij hebt weer leuke content voor jouw lezers.’ Wat vind je ervan?

Met vriendelijke groet,

………………………………….’

Eigenlijk wil iemand dus gratis mijn blog als platform gebruiken om reclame te maken voor zichzelf. Dit soort mailtjes krijg ik regelmatig en zijn echt geen uitzondering. Ik hoop nog steeds van harte dat niemand erin trapt, ook niet als je net begint met bloggen.

Ik vergelijk het altijd met het volgende: als ik voor mijn werk een advertentie in de krant wil plaatsen (bijvoorbeeld voor het werven van personeel) laten wij de advertentie altijd opmaken door een vormgever. Zodra deze klaar is kopen we de advertentie in en wordt deze in de krant geplaatst. Zowel de vormgever als de krant kosten geld en dat is niet meer dan logisch. De vormgever werkt niet voor niets en de krant is jouw platform omdat je mensen wilt bereiken. Wij zeggen dan toch ook niet tegen de krant ‘Ja maar, we hebben de vormgever al betaald dus jullie hoeven verder niets meer te doen, behalve het plaatsen.’

Ik heb dit weleens terug gemaild en dan krijg ik geen reactie meer. Dat is misschien niet zo aardig, maar ik wil mensen erop wijzen dat bloggen en het dagelijks onderhouden van een website (welke website dan ook) gewoon een fulltime baan is. Daar mag best wat respectvoller mee worden omgegaan.

Tja…

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat het soms lijkt alsof bloggers de hele dag de meest spectaculaire aanbiedingen in hun mailbox krijgen. Bij een enkeling is dat misschien zo, maar voor de meesten (dus ook als je veel bezoekers hebt) is het gewoon heel hard werken. Je moet je website up to date houden en iedere dag met nieuwe content komen. Je moet origineel zijn (of dat tenminste proberen haha) en dus echt heel veel tijd investeren om je blog te laten groeien.

Geef dat niet zomaar weg aan een ander, maar weet wat jij en jouw blog waard zijn.

Ik hoop dat je dit een leuke rubriek vindt. Misschien herken je wel het één en ander of juist helemaal niet. Mocht je nog vragen hebben voor de volgende ‘Dagboek van een Mamablogger’ stel ze dan gerust! Dit mag ook per mail naar info@mariscakenter.nl

Fijne zondag!

 

 

 

Bewaren

Volg:

8 Reacties

  1. 17 september 2017 / 09:15

    Leuke rubriek! Ik krijg ook regelmatig mails waarin ze vragen of ze een advertentie voor op mijn blog mogen schrijven. Ik doe dat dus ook nooit. Ik wil alles zelf schrijven aangezien het ook ook gewoon mijn blog is en het niet oprecht voelt.

    • 17 september 2017 / 09:17

      Dat is ook herkenbaar! Ik wil ook alle content zelf schrijven. Daarom werk ik ook niet met gastbloggers. Ik wil het graag zelf doen en vind dat ook gewoon het leukste.

  2. 17 september 2017 / 17:55

    Persoonlijk denk ik dat het niets met wel of niet leuk vinden of aantal bezoekers te maken heeft. Ik zie ook bloggers met 3000 bezoekers die overal heen gaan. Mensen kunnen van de buitenkant van je blog niet aflezen hoe of wat.

    Wat wel helpt is zichtbaar zijn, dat begint met vindbaarheid via social media en google. Bedrijven moeten je blog weten te vinden. Voor samenwerkingen via pr bureau’s is het ook belangrijk te reageren ook als je niet kan of naar pers events en persdagen gaan waar je normaal niet snel heen zou gaan maar in het kader van netwerken wel belangrijk zijn. De volgende keer wordt je dan wel meegenomen voor die ene leuke of betaalde opdracht.

    En tot slot heel erg duidelijk jezelf onderscheiden van de honderden andere mamabloggers. Qua lay-out, onderwerpen, fotografie, teksten, humor en ga zo maar door. Ze moeten met jou willen samenwerken vanwege je authenticiteit en niet omdat je toevallig een mamablog hebt. Dat krijg ik iig regelmatig terug en is ook waar ik naar streef.

    • 17 september 2017 / 18:18

      Dank voor je reactie Linda! Klopt helemaal dat mensen vanaf de buitenkant niet kunnen lezen van hoe of wat, maar ik ben wel openhartig over bezoekersaantallen etc. Ik check regelmatig mijn zichtbaarheid, ben heel actief op social media etc. en dat gaat ook allemaal goed. PR-bureaus heb ik veel contact mee en als ik niet kan, mail ik ook inderdaad even en leg ook uit waarom. Het is dus niet zo dat dat niet gebeurt en het is ook niet zo dat ik te klagen heb over opdrachten of samenwerkingen, maar ik probeerde uit te leggen dat het juist te maken heeft met mijn eigen onzekerheid.

      Wat betreft onderscheidend zijn, daar heb ik wel vaker mee geworsteld. Ook weer vanuit mijn eigen onzekerheid, maar ook omdat er zoveel bloggers zijn. Nu kan ik beter opsommen waarom Mamablogger zich onderscheid van andere blogs. Een voorbeeld hiervan is dat ik alles zelf schrijf en niet werk met gastbloggers, maar ook nog werk naast de blog. Ik krijg regelmatig terug dat moeders dat juist fijn vinden om te lezen.

      Dank in ieder geval voor je tips, want ik weet zeker dat anderen er ook veel aan hebben!

  3. 17 september 2017 / 18:09

    Leuke rubriek dit! Ik herken de onzekerheid over het waarom je wel of niet wordt uitgenodigd. Maar ik denk dat het vooral een kwestie is van netwerken. Ik merk dat nu ik dat vaker doe, ik meer word uitgenodigd en meer krijg opgestuurd. En dan heeft het vrees ik niet zoveel met cijfers te maken.

    Wel lastig om dat goed op te pakken als je hoogzwanger bent. Maar wellicht is dat een tip voor na je verlof? 🙂
    En misschien is het een idee om je bij andere bloggers te voegen in bijv. een appgroepje om tips en trucs te delen?

    • 17 september 2017 / 18:24

      Hoi Joyce!

      Dank voor je reactie! Ik netwerk me suf haha en heb veel contact met PR-bureaus dus daar ligt het niet aan. Het is ook niet zo dat ik te klagen heb over de hoeveelheid opdrachten, maar het is meer dat wanneer ik bij een ander een bepaalde opdracht zie, dat mijn eigen onzekerheid de kop op steekt. En dan is het juist Patrick die mij er even op wijst wat er de week ervoor allemaal op mijn pad is gekomen. Klinkt als een luxe probleem en dat is het waarschijnlijk ook, maar omdat je zo je best doet voor je blog trek je het misschien ook persoonlijker aan.

      Nu ik zwanger ben, mail ik wel eerlijk dat ik hoogzwanger ben en er graag de volgende keer weer bij ben. Wordt altijd begripvol op gereageerd gelukkig. Wel heel gaaf dat het bij jou zo goed heeft gewerkt!

      • 17 september 2017 / 18:41

        Ah het komt echt goed hoor! En die onzekerheid komt dus heel bekend voor 🙂 Gelukkig hier ook een man die helpt relativeren!
        En mijn ervaring is ook dat je heel goed kunt mailen om te vragen waarom je niet bent uitgenodigd. Vaak is er gewoon een groepje geselecteerd en heeft het niets met cijfers te maken. Toevallig weet ik dat dat voor het event vorige week ook het geval was 😉 Dus het was vast niks persoonlijks!

        • 17 september 2017 / 18:57

          Lief van je! En wat zijn die mannen van ons toch goed in relativeren 😉 Mij helpt dat ook echt wel terwijl ik normaal niet snel onzeker ben over wat ik kan. Misschien met een blog anders omdat je ook veel over jezelf prijsgeeft. Die tip van het vragen vind ik heel fijn, dat heb ik nog nooi gedaan en ga dat nu vaker doen. Misschien helpt het mij ook en krijg ik ook goede feedback!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge