Sommige weken heb ik het gevoel dat mijn to-dolijst best meevalt. Tot ik alles daadwerkelijk opschrijf. Dan blijkt er toch weer een hele verzameling kleine dingen op te staan die ergens moeten gebeuren. Het zijn juist die kleine klusjes die zich gedurende de week opstapelen. Een mail beantwoorden, iets regelen voor de kinderen, een afspraak maken, iets bestellen, you name it. Nu we weer volop in het gewone ritme zitten, leek het me daarom wel eens leuk om mijn to-dolijst van deze week te delen. Niet omdat hij zo spectaculair is, maar juist omdat dit volgens mij precies is hoe een gewone week eruitziet.
Wat moest er deze week gebeuren?
Werk
Mijn werkto-dolijst is meestal een combinatie van dingen die écht vandaag moeten en dingen waarvan ik mezelf voorhoud dat ze vandaag moeten.
Deze week staan er bijvoorbeeld dingen op als:
- veel mails beantwoorden;
- iets afronden waar ik vorige week al aan begonnen ben;
- een aantal dingen voorbereiden voor de komende weken;
- afspraken plannen;
- mijn mailbox een beetje fatsoeneren, want die staat nog steeds vol sinds mijn vakantie;
- en natuurlijk weer een aantal dingen die tussendoor komen en die helemaal niet op mijn oorspronkelijke lijst stonden.
Dat laatste is misschien wel de grootste vijand van iedere to-dolijst: de dingen die je niet had gepland.
Thuis
Ook thuis is er altijd wel iets te doen en ook dat is weer een aardig lijstje:
- het huishouden dat altijd doorgaat inclusief de was (en ik ben nogal kritisch wat dat betreft);
- administratie bijwerken;
- iets bestellen wat op is en wat we nieuw moeten kopen;
- de apotheek bellen en medicijnen ophalen
- een cadeautje voor een kinderfeestje kopen;
- zorgen dat we het Diskey verzamelalbum in huis hebben, haha;
- kattenbakgrind halen voor Ollie;
- de monteur voor de rolluiken ontvangen;
- kennismaking met de mentor van onze oudste en naar de ouderavond van de voetbal;
- en nog heel veel meer, haha.
En dan heb ik nog mijn eigen lijstje
Dit zijn vaak de dingen die onderaan mijn to-dolijst bungelen. Even naar het Kruidvat, een wandeling maken, iets lezen wat ik al een hele tijd wilde lezen, opdrachten voor Mamablogger etc. En dan ga ik prioriteren, want ik vind werk (dus ook Mamablogger) belangrijker dan dingen voor mijzelf. Want een mail beantwoorden voelt belangrijker dan een half uur wandelen. Terwijl ik achteraf meestal denk: waarom heb ik dat eigenlijk niet gewoon gedaan?
Wat staat er níét op mijn lijst?
Misschien nog wel leuker om bij stil te staan. Ik vraag mij steeds vaker af of dingen nú moeten of nog even kunnen wachten. Ik hoef niet overal meteen op te reageren en ik hoef ook niet ieder weekend iets te plannen. Dat is iets wat ik steeds meer leer, want een volle to-dolijst betekent namelijk niet automatisch dat je een goede week hebt gehad. Integendeel…
Laten we met elkaar iets meer priorteren voor een iets kortere to-dolijst.

