Op dit moment staan we op het punt om wat grote beslissingen te nemen. En dat vind ik lastig. Ik houd namelijk van zekerheid en neem het liefst zo min mogelijk risico “voor het geval dat…”. Eigenlijk houd ik in mijn achterhoofd altijd rekening met zaken die mis kunnen gaan. En toch kan een bepaalde gok behoorlijk goed uitpakken, je weet het alleen niet zeker van tevoren. Zo gaat dat hier…
Zo nemen wij grote beslissingen
Pat is van ons tweeën degene die de meeste risico’s durft te nemen. Ik ben degene die dat soms wel een beetje moet temperen en volgens alles uit ga pluizen. Als een soort inspector gadget zoek ik van alles uit om tot een gedegen beslissing te komen. Op die manier heb ik het gevoel dat ik grip heb op een situatie en dat heb ik nou eenmaal graag.
Tegelijkertijd kan emotie ook een grote rol spelen wanneer ik een beslissing neem. Zo hoorde ik een keer een raar geluid aan onze auto en reed ik met de jongens door naar de dealer om ernaar te laten kijken. We moesten even wachten en liepen een rondje door de showroom. Binnen 1,5 uur had ik al bijna een andere auto gekocht en belde ik Pat. Hij moest lachen en zei “als jij zegt dat het kan, dan is dat zo.” Hij was toevallig in de buurt, kwam meteen langs en even later was de auto van ons. We kregen een goede prijs voor onze auto, legden nog wat spaargeld in en voilà. Puur op emotie, omdat ik verliefd werd op een auto.
Ik zou dat nu niet meer zo snel doen, omdat de auto nu veel minder wordt gebruikt dan toen, maar het geeft wel een beeld van hoe het kan gaan. Die emotie probeer ik daarom nu zo min mogelijk mee te laten wegen bij het nemen van beslissingen. Gevoel is daarentegen wel heel belangrijk. Soms probeert je onderbuikgevoel namelijk ook wat te zeggen en het is goed daarnaar te luisteren.
Vragen die je jezelf kan stellen
Ik probeer gedachten vaak te ordenen door dingen op te schrijven. Niet alleen de feiten, maar dus ook een stukje onderbuikgevoel en emotie. Deze vijf vragen kunnen je helpen tot de kern te komen en werken zowel bij persoonlijke als financiële beslissingen.
1. Past deze keuze bij mijn doelen of alleen bij mijn gevoel van nu?
Een beslissing die vandaag goed voelt, hoeft niet de beste keuze voor over een jaar te zijn.
2. Wat kost deze keuze mij écht?
Denk niet alleen aan geld, maar ook aan tijd, energie, stress en gemiste kansen.
3. Wat gebeurt er als ik niets doe?
Niet kiezen is óók een keuze. Soms is afwachten verstandig, maar soms kost het juist meer dan in actie komen.
4. Neem ik deze beslissing uit angst of vanuit vertrouwen?
Koop je iets omdat je bang bent iets mis te lopen? Of zeg je ergens ja op omdat het echt bij je past?
5. Ben ik hier over vijf jaar nog blij mee?
Deze vraag helpt om afstand te nemen van de emotie van het moment en te kijken naar de lange termijn.
En hoe zit het met onze grote beslissingen?
Het is een beetje flauw omdat ik niet vertel waarover we nu nadenken, maar onze grote beslissing kun je eigenlijk splitsen in twee delen. Deel 1 heeft een laag risico en gaan we waarschijnlijk doen. De eerste stappen zijn al gezet. Deel 2 is voor ons compleet nieuw en dus weten we daar iets minder vanaf. Dat maakt dat ik dat echt goed wil onderzoeken. Pat is hier wederom wat makkelijker in, dus uiteindelijk ben ik wel de degene die de knoop definitief doorhakt denk ik.
Je moet trouwens niet denken aan nieuwe banen of weer een verhuizing. Daarvoor houd ik teveel van stabiliteit, haha. En als het zo ver is, dan laat ik het jullie wel weten.
Hoe gaat het nemen van grote beslissingen bij jullie?
Bedankt voor het lezen en leuk dat je Mamablogger een bezoekje brengt! Mijn naam is Marisca. Ik ben getrouwd met Patrick en Moeder van Milan (okt. ’10) en Floris (okt. ’17). Niets is leuker dan schrijven over het moederschap en jullie te inspireren met budgettips, uittips, persoonlijke verhalen etc. Kortom, Mamablogger is het meest persoonlijke online magazine voor moeders.
