Het shirtje kostte zes euro. Een koopje, dacht je nog bij de kassa. Drie wasbeurten later hangt de hals uitgerekt over een schouder en draait de zijnaad scheef. Dus ga je weer naar de winkel. Opnieuw zes euro, opnieuw drie wasbeurten. Wie vaak kinderkleding koopt, kent dit spelletje, en weet ook dat het zelden eindigt met geld over. De prijs op het kaartje is niet het bedrag dat je uiteindelijk kwijt bent.
Kwaliteit kinderkleding of goedkoop: de rekensom op jaarbasis
Even rekenen, met een voorbeeld. Een trui van twaalf euro gaat twintig keer aan voordat hij is uitgelubberd. Dat is zestig cent per keer. Een stevige sweater van vijfenzestig euro draagt een kind twee winters lang, een paar keer per week, en dan zit je al snel rond de honderd keer: vijfenzestig cent per keer. Bijna gelijk dus. Alleen sta je voor die honderd draagbeurten van de goedkope variant vijf keer in de pashokjes en vijf keer bij de kassa.
Er is nog een kant die zelden wordt meegeteld. Veel gezinnen werken met een vast weekbudget, en juist daardoor valt één aankoop van vijfenzestig euro op, terwijl vijf keer twaalf euro ongemerkt wegglipt, gespreid over een heel jaar. Het zijn dezelfde euro’s. Alleen voelt de eerste uitgave groter.
Waarom goedkope kinderkleding sneuvelt
Kinderen zijn de strengste testers die er bestaan. Rennen, knielen, glijden, klimmen, en dan de wasmachine op veertig graden met de droger erachteraan. Dunne stof geeft het snel op, en een trui die na tien wasbeurten nog vorm houdt, is eerder uitzondering dan regel bij de allergoedkoopste stukken. Naden die net niet strak zijn gestikt, geven mee. Op de ellebogen verschijnt pilling, en een broek lijkt na een paar wasbeurten twee centimeter korter, wat je pas ziet als de enkels bloot staan.
Het tegenargument ligt voor de hand: ze groeien er toch uit. Dat klopt voor een jas die drie maanden mee moet, of een jurkje voor één verjaardag. Maar de truien, broeken en shirts die elke week in de was gaan? Die draagt een kind vaak lang genoeg om het verschil te voelen.
Zo herken je kwaliteit kinderkleding al in de winkel
Je kunt het ter plekke testen. Rek de hals een keer uit en kijk of hij terugveert. Houd de stof tegen het licht: schemert je hand er bijna doorheen, dan weet je genoeg. Kijk naar de naden bij de schouders en zijkant en lees het waslabel, want een kledingstuk dat alleen koud en op de hand gewassen mag worden, redt het niet op een drukke doordeweekse dag.
Dan de kleur en de snit. Je kent het gevoel wel: de kast puilt uit en toch is er om half acht ’s ochtends niets om aan te trekken, omdat niets bij elkaar past. Het helpt om te kiezen voor tijdloze basics, en een aantal merken bouwt de hele collectie daaromheen, zoals American Vintage kids. Gedekte kleuren, geen opdruk die over twee seizoenen alweer ouderwets is en een moderne pasvorm: het hangt allemaal bij elkaar in de kast, ook als er een maatje bij komt.
Doorgeven en doorverkopen: waar kinderkleding zijn geld terugverdient
Goede kleding krijgt een tweede leven. Het broertje of zusje, de buurvrouw met een kind van een jaar jonger, een ruilgroepje op WhatsApp. Of Vinted. Kleding die na een jaar nog netjes oogt, levert iets op. Kleding die uit elkaar valt, levert niets op en eindigt in de container. Dat verschil zit nooit in de prijs op het kaartje.
Het speelt ook in het grotere plaatje. Volgens het Nibud geeft inmiddels 38 procent van de huishoudens aan moeilijk rond te komen, twee jaar eerder was dat nog 32 procent. De kosten van kinderen horen bij de posten waar mensen het vaakst tegenaan lopen, omdat die uitgaven sterk kunnen schommelen. Een kledingkast die minder vaak ververst hoeft te worden, haalt een beetje van die schommeling weg.
Reken eerst, koop daarna: slimmer kiezen in kinderkleding
Goedkoop is niet fout, en niemand hoeft een kast vol dure merkkleding te hebben. Een regenjas voor de herfstvakantie, een verkleedpak, sokken in bulk: prima. De truc zit in de dingen die elke week terugkomen. Daar loont het om te rekenen in draagbeurten in plaats van in het bedrag op het kaartje.
Kwaliteit kinderkleding hoeft niet de hele kast te vullen. Eén of twee goede stukken per seizoen is al een begin. Kijk in het voorjaar eens wat er nog van over is. Grote kans dat de rekensom je verrast.
Bedankt voor het lezen en leuk dat je Mamablogger een bezoekje brengt! Mijn naam is Marisca. Ik ben getrouwd met Patrick en Moeder van Milan (okt. ’10) en Floris (okt. ’17). Niets is leuker dan schrijven over het moederschap en jullie te inspireren met budgettips, uittips, persoonlijke verhalen etc. Kortom, Mamablogger is het meest persoonlijke online magazine voor moeders.
