Er zijn momenten waarop ik denk dat ik het allemaal goed voor elkaar heb, maar er zijn ook genoeg momenten waarop ik denk dat ik nog heel veel moet omdat ik “al” 40 ben. Dat ik niet alles uit mijzelf en het leven haal wat erin zit en soms achter de feiten aan lijk te lopen. Wat die feiten dan zijn weet ik overigens ook niet, haha. Maar hoe vaker ik daarover nadacht, hoe minder logisch dat eigenlijk voelde…
Mijn dagen zitten propvol. Ik werk fulltime, zorg voor mijn gezin, regel het huishouden en ik bouw nog altijd aan mijn blog. En daarnaast heb ik ook nog een behoorlijk druk sociaal leven waarin van alles gebeurt. Er is eigenlijk geen moment waarop ik echt helemaal ‘uit’ sta, zelfs niet als ik op de bank zit, omdat mijn hoofd dan nog doorgaat met lijstjes, plannen en gedachten over alles wat er nog moet of beter kan.
Daarnaast vind ik veel leuk en interessant en dat brengt mij soms ook in een lastige positie omdat ik nieuwe dingen wil ervaren en alles wat ik doe goed wil doen. Maar soms heb ik het gevoel dat ik dan dingen half doe en daar baal ik dan van. Zeker als ik dan moet kiezen. En wat doe je dan anno 2026? Dan vraag je ChatGPT om raad, haha. En die zei het volgende:
“Je hebt geen gebrek aan motivatie of energie, maar je kan niet alles en er zit ook een grens aan jouw energie.”
Energie is niet onbeperkt, hoe graag ik dat soms ook zou willen
Ik denk dat ik lange tijd heb gedaan alsof mijn energie een soort rekbaar iets was, iets wat je gewoon kon oprekken als je maar gemotiveerd genoeg was. Alsof het een kwestie was van willen en dat het dan vanzelf wel lukte. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Er zit gewoon een maximum aan hoeveel je kunt geven op een dag en daar raak ik mij steeds meer van bewust. Ik merk het mentaal, maar ook fysiek en dat wil ik niet meer. Daarom trap ik steeds vaker zelf op de rem, al vind ik dat soms nog wel lastig. Ik kreeg van mijn collega’s al te horen dat ik echt niet mag werken tijdens mijn vakantie. Dat zegt wel iets, haha.
Iets minder streng voor mezelf
Ik ben inmiddels een stuk realistischer naar mijn dagen gaan kijken. In het begin voelde ik mij een zeur als ik vaker mijn rust pakte of ik voelde een soort schuldgevoel. Dat is natuurlijk helemaal niet nodig, maar omdat ik het niet gewend was, vond ik dat lastig. Inmiddels gaat dat wel wat beter, maar er is nog ruimte voor verbetering.
Wij moeders doen al zoveel en soms zijn we al blij dat we de dag hebben overleefd 😉 We doen ons best, het ligt nooit aan ons gebrek aan discipline, maar we hebben allemaal een grens wat betreft onze energie. Luister daarnaar wil ik vooral zeggen. Je doet het goed.
Bedankt voor het lezen en leuk dat je Mamablogger een bezoekje brengt! Mijn naam is Marisca. Ik ben getrouwd met Patrick en Moeder van Milan (okt. ’10) en Floris (okt. ’17). Niets is leuker dan schrijven over het moederschap en jullie te inspireren met budgettips, uittips, persoonlijke verhalen etc. Kortom, Mamablogger is het meest persoonlijke online magazine voor moeders.
