Vandaag ben ik 40 geworden en dat is een leeftijd waarvan ik vroeger écht dacht dat je het leven wel zo’n beetje had uitgevogeld. Alsof je daar aankomt met overzicht, rust en antwoorden op alle vragen die je de afgelopen 20 jaar nog wakker konden houden. Geen twijfel, geen onrust, geen onzekerheid en stukken minder angst. En nu is het zo ver: drie keer knipperen met je ogen en je blaast opeens 40 kaarsjes uit. Maar de antwoorden op al die vragen? Die heb ik nog steeds niet…
Mijn verwachtingen van 40 worden
Op mijn 24e werd ik voor het eerst moeder. 16 jaar later leek toen nog heel ver weg, maar het is voorbij gevlogen. Als ik toen dacht aan de toekomst, dan dacht ik dat twijfelen iets was wat je ontgroeit, net als onzekerheid. Dat alles logisch en stabiel zou voelen, écht volwassen (haha). En ik dacht dat ik 100% zeker zou weten wat ik wilde. Zo werkte dat toch niet helemaal.
De realiteit op mijn 40e
De realiteit is dat ik mezelf beter ken dan toen, maar het leven is niet perse eenvoudiger geworden. Zorgen veranderen naarmate de kinderen ouder worden, maar ik ben mij ook veel meer bewust van mijn eigen kwetsbaarheid. Bijvoorbeeld op het gebied van gezondheid. Ook stel ik mijzelf andere vragen dan vroeger. Het gaat niet zozeer meer om wat ik wil, maar meer waarom ik dingen wil.
En het klinkt misschien egoïstisch, maar ik kies ook vaker voor mijzelf. Dat heb ik heel lang niet gedaan, maar nu wel. Toen ik mij ging verdiepen op het gebied van mindset stelde ik mijzelf vaker de vraag of ik mijn mooiste leven leef. Het antwoord daarop nee, niet 100%. Daar ben ik mij dus meer bewust van.
Twijfel verdwijnt niet, maar verandert van vorm
Eerder zei ik al dat ik dacht dat ik nu niet meer zou twijfelen aan dingen. Althans niet zoveel. Maar twijfel groeit gewoon mee, al is het op een andere manier. Ik ben veel minder bezig met verwachtingen en meningen van anderen, maar vraag mij wel vaker af of dingen nog kloppen voor mij en mijn gezin. Moeten we het roer niet volledig omgooien? Wat als ik nu al over de helft van mijn leven ben, wat wil ik er dan uithalen en hoe gaan we dat doen? Daar ben ik wel veel mee bezig.
De voordelen van 40 worden
Ouder worden heeft natuurlijk ook zijn voordelen. Ik heb niet alle antwoorden, maar ik ben wel wijzer geworden. En juist omdat ik zo bezig ben met mijn mindset en bewust(er) leven, heeft het ouder worden mij dit opgeleverd:
- Ik wilde altijd graag aardig gevonden worden, dat heb ik echt helemaal losgelaten. Ik ben voor iedereen aardig en vriendelijk en vind je mij niet leuk, dan is dat jammer, maar helemaal prima.
- Ik voel sneller wat mij energie kost (en wie).
- Ik durf vaker nee te zeggen, al is dat niet altijd even makkelijk.
- Ik vergelijk mezelf veel minder met anderen, want het heeft geen enkele zin.
Als er iets is wat ik heb geleerd dan is het dat je niet weet wat er achter iemands voordeur speelt. Je weet niet of diegene echt het Insta perfect leven leidt (vaak niet). Je weet niet waar iemand mee worstelt of bang voor is. Het heeft dan ook geen enkele zin om jezelf met iemand te vergelijken. Wat je aandacht geeft groeit, dus besteed jouw aandacht vooral aan jezelf en de belangrijke mensen om je heen. Wees vriendelijk voor de mensen om je heen, een glimlach kan al een verschil maken, maar blijf vooral dicht bij jezelf. Dat neem ik de komende jaren in ieder geval zelf mee.
Eigenlijk weet je het nooit zeker
Grappig dat ik 16 jaar geleden dacht dat ik het nu allemaal wel zou weten en uitgevogeld zou hebben. Lief idee ook wel, maar helaas. Ik denk dat we het leven nooit helemaal zullen begrijpen, dat we onszelf niet altijd helemaal zullen begrijpen, want het leven is niet af op een bepaalde leeftijd. Je mag gewoon twijfelen, het roer omgooien, andere keuzes maken en blijven leren. Ik denk dat ik nu pas begrijp dat dat het leven ook leuk maakt.
Ik heb niet alle antwoorden of de wijsheid in pacht. Ik weet het soms ook niet meer en er zijn echt weleens momenten dat ik het liefst onder mijn dekbed wil kruipen om er vervolgens drie weken later onder vandaan te komen. Dat is volgens mij heel normaal. Maar ik weet wel dat ik met niemand zou willen ruilen en heb in ieder geval vertrouwen. De afgelopen 40 jaar is het namelijk ook goed gekomen.
Tegen die 17-jarige Marisca die net haar vader was verloren had ik willen zeggen dat ze haar draai wel weer zou vinden. Tegen die 24-jarige Marisca die net moeder was geworden, had ik willen zeggen dat ze wat meer had mogen genieten. En waarschijnlijk heb ik over 10 jaar ook weer een boodschap voor de 40-jarige Marisca. Nogmaals, we zijn nooit uitgeleerd.
Zo, dit was genoeg diepgang voor vandaag, nu is het tijd voor taart! Alvast een mooi weekend gewenst!
Bedankt voor het lezen en leuk dat je Mamablogger een bezoekje brengt! Mijn naam is Marisca. Ik ben getrouwd met Patrick en Moeder van Milan (okt. ’10) en Floris (okt. ’17). Niets is leuker dan schrijven over het moederschap en jullie te inspireren met budgettips, uittips, persoonlijke verhalen etc. Kortom, Mamablogger is het meest persoonlijke online magazine voor moeders.
Nogmaals gefeliciteerd met je verjaardag! En mooie blog heb je geschreven! Fijn weekend verder.