Bouwchaos met een peuter en toch dat ene droomdetail

Onze verbouwing begon met een strak schema op papier en eindigde, zoals altijd, in iets heel anders. Ik had alles uitgetekend, de planning stond in kleurtjes in mijn agenda en ik dacht echt dat we binnen zes weken klaar zouden zijn. Spoiler, dat werden er veertien. Met een peuter van twee die precies op het verkeerde moment besluit dat hij geen hapjes meer eet tenzij hij ze zelf uit een emmer met gips mag vissen, verandert elke planning in een grapje.

Wat niemand je vertelt over verbouwen met kleine kinderen is hoeveel stof er letterlijk overal komt. In haren, in luiers, in de fruitpap. Op een gegeven moment stapte mijn zoontje met blote voetjes in een restje verf die de schilder even had laten staan. Ik stond erbij, keek ernaar en kon alleen maar lachen, want wat moet je anders. Zijn voetafdrukken zitten nog steeds, half weggeschuurd, onder de nieuwe plint.

Plannen omgooien hoort er gewoon bij

De aannemer kwam drie keer later dan afgesproken en twee keer werd onze planning overhoop gegooid omdat de oudste ziek werd en ik niet tegelijk kon overleggen over leidingen en een koortsthermometer vasthouden. Ik heb inmiddels geleerd dat flexibiliteit geen keuze is bij een verbouwing met jonge kinderen, het is overlevingsstrategie.

Wat mij echt hielp was een simpel systeem. Elke avond, als de kinderen sliepen, schreef ik samen met mijn man de drie belangrijkste dingen voor de volgende dag op. Niet meer dan drie, want alles daarboven voelde onhaalbaar met een dreumes die om half zeven ’s ochtends al wakker is. Zo bleven we grip houden zonder gestrest te raken over een planning die toch telkens verschoof.

Budget bewaken zonder je droom los te laten

Met twee jonge kinderen gaat elke euro meerdere kanten op en toch wilden we niet alles inleveren op kwaliteit. We hebben bewust gekeken waar we konden besparen, zoals tweedehands kasten opknappen, en waar we juist wilden investeren in iets dat jarenlang meegaat. Voor ons was dat de voordeur. We hadden al jaren een zwak voor strakke, slanke deuren en na wat speurwerk naar stalen varianten kwamen we terecht bij stalen voordeuren op maat, gemaakt door Blecks, met een afwerking die je normaal alleen in architectenwoningen ziet.

Het mooie is dat zo’n deur geen dagelijks onderhoud vraagt, iets wat met kleine kinderen in huis enorm scheelt. Geen gekras van speelgoedauto’s dat meteen zichtbaar is, geen lak die binnen een jaar afbladdert door honderd keer per dag open en dicht gooien. Voor ons voelde het alsof we één plek in huis hadden waar luxe en praktisch samenkwamen, zonder dat we daar elke week aandacht aan hoefden te besteden. ’s Avonds laat, als de kinderen eindelijk sliepen, stond ik soms gewoon even bij die deur stil en voelde ik dat het goed was om op dit onderdeel niet te beknibbelen.

Kleine stapjes richting dat ene droomdetail

Mijn tip aan andere ouders die middenin een verbouwing zitten is om niet alles tegelijk te willen. Kies één detail waar je echt blij van wordt en laat de rest even los.

• Bepaal vooraf welk element voor jou het verschil maakt, een deur, een keukenblad of een vloer
• Plan grote beslissingen in momenten dat de kinderen slapen, niet tussen de bedrijven door
• Houd een appgroep met de aannemer bij zodat je niet alles telefonisch hoeft af te stemmen
• Accepteer dat er rommel is, zolang er ergens een plekje overblijft waar de kinderen veilig kunnen spelen

Wat we achteraf ook belangrijk vonden, is het moment waarop je bepaalde keuzes vastlegt. Wij hebben de deur relatief vroeg besteld, nog voordat de rest van de gevel klaar was, omdat de levertijd langer bleek dan we hadden verwacht. Dat scheelde enorm in stress tegen het einde, toen alles toch al op het laatste moment moest gebeuren. Een beetje vooruitdenken op de onderdelen die je echt belangrijk vindt, voorkomt dat je uiteindelijk moet schipperen op het detail waar je net zoveel waarde aan hechtte.