Elke ouder herkent het wel: die stapel tekeningen, werkjes en knutselprojecten die langzaam maar zeker je hele huis overneemt. Je wilt het niet zomaar weggooien. Want ja, het is wél het eerste zelfgetekende huis met een zonnetje. Maar alles bewaren gaat ook niet. Hoe zorg je ervoor dat je het schoolwerk van je kind op een leuke én praktische manier kunt bewaren zonder dat het overal rondslingert?
Snel bundelen, handig bewaren
Wat helpt, is een systeem waar je snel in kunt bijhouden wat je wilt bewaren en wat niet. Daar hoef je geen ingewikkeld archief voor op te zetten. Een paar snelhechters doen vaak al wonderen. Die gebruik je bijvoorbeeld per schooljaar of per kind. Even perforeren, werkjes erin schuiven en je hebt overzicht. Het is overzichtelijk, neemt weinig ruimte in en je kunt het zo gek personaliseren als je zelf wilt.
Veel moeders kiezen ervoor om in het begin van het schooljaar alvast een aantal snelhechters klaar te leggen. Eén voor tekeningen, één voor toetsblaadjes, en misschien nog eentje voor de ‘ik-wil-dit-later-aan-mijn-kind-laten-zien’-momenten. Zo houd je het bij en voorkom je dat alles op een grote hoop belandt.
Creatieve opslag voor creatieve projecten
Natuurlijk zijn niet alle kunstwerken van papierformaat. Denk aan geknutselde figuurtjes, 3D-projecten van schoenendozen of schilderijen op canvas. Daarvoor helpt het om een combinatie te maken van bewaren en vastleggen. Je kunt bijvoorbeeld foto’s maken van grotere werken en die vervolgens uitprinten en toevoegen aan je map met schoolwerk. Zo houd je toch de herinnering, zonder dat je elk kunstwerk fysiek hoeft te bewaren.
Voor wie graag een beetje creativiteit toevoegt aan het bewaren van die herinneringen zijn krijtstiften een leuke extra. Je kunt er bijvoorbeeld jaartallen mee schrijven op opbergdozen, namen op mappen of zelfs korte teksten op fotolijstjes of glazen potjes waar je kleine herinneringen in bewaart. Ze schrijven op glas, plastic, hout en nog veel meer oppervlakken, dus de mogelijkheden zijn eindeloos.
Wanneer gooi je iets weg?
Dat blijft natuurlijk lastig. Alles lijkt waardevol, maar op een gegeven moment moet je keuzes maken. Een handige richtlijn is: als je kind zich het werkje zelf niet meer herinnert, mag het waarschijnlijk wel weg. Je kunt het eventueel eerst nog even fotograferen voor in een digitaal album, maar fysiek hoeft het dan niet meer bewaard te worden. Op die manier houd je ruimte vrij voor nieuwe herinneringen, zonder dat je je schuldig hoeft te voelen.
Voor veel moeders werkt het ook om aan het eind van elk schooljaar samen met hun kind door de stapel te gaan. Laat ze zelf kiezen wat ze echt willen houden. Je zult verbaasd zijn hoeveel minder waarde ze soms hechten aan dingen waar jij juist emotioneel bij wordt. En dat maakt het loslaten toch net wat makkelijker.
Bewaren wordt leuker als het overzichtelijk is
Het mooie is: als je eenmaal een systeem hebt, wordt het bijhouden een stuk leuker. Geen stapels meer die je uit schuldgevoel maar laat liggen, maar een verzameling die je met trots terugkijkt. En dat maakt het verschil. Want uiteindelijk gaat het niet om het volume van wat je bewaart, maar om de verhalen die eraan vastzitten. Met een beetje structuur én een creatieve touch, geef je die verhalen een mooie plek.
Bedankt voor het lezen en leuk dat je Mamablogger een bezoekje brengt! Mijn naam is Marisca. Ik ben getrouwd met Patrick en Moeder van Milan (okt. ’10) en Floris (okt. ’17). Niets is leuker dan schrijven over het moederschap en jullie te inspireren met budgettips, uittips, persoonlijke verhalen etc. Kortom, Mamablogger is het meest persoonlijke online magazine voor moeders.
