De tijd vliegt en inmiddels wonen we nu ruim een jaar (bijna 14 maanden om precies te zijn) in dit huis. Toen we hier een half jaar woonden schreef ik al een artikel over hoe het bevalt en onze plannen voor de toekomst. Maar zo aan het einde van het jaar wil ik graag nog een keer de balans opmaken. Denken we er nog steeds hetzelfde over, wat missen we aan ons oude huis en wat zijn nu de plannen? Ik vertel het je hieronder!
Rust in huis, maar we missen de gezelligheid
Eind april schreef ik over de rust die dit huis heeft gebracht en die rust ervaar ik nog steeds. Ik had het achteraf gezien al een tijd niet meer naar mijn zin in dat huis. We waren altijd weg en na de verhuizing realiseerde ik mij pas dat we altijd op de vlucht waren. Althans, ik wel. Patrick had dat minder. Op de vlucht voor dat onrustige gevoel, ik was gewoon niet graag meer thuis al dacht ik toen nog van wel.
Dit huis is groter en lichter en dat geeft ook rust en een fijner gevoel. Missen we veel van ons oude huis? Nee, eerlijk gezegd niet. Het was tijd om te gaan, we groeiden eruit. Toch is er één ding dat we missen en dat is de gezelligheid met bepaalde buren. Gelukkig spreken we ze nog steeds, maar natuurlijk wel minder nu we er weg zijn. In het voorjaar kwam de straat tot leven zeiden we altijd en hoorde om je heen dat er volop werd geklust. Heerlijk vond ik dat! Patrick ging weer aan de slag in de tuin en de buurman van twee huizen verderop (we hadden open tuinen dus we konden elkaar spreken en zien) was ook graag buiten. Ze hielpen elkaar en de andere buren en dat was zo gezellig.
We hadden houten kozijnen die we regelmatig verfden. Altijd met Wijzonol verf, want dat bleef goed zitten. Van een oude buurvrouw had ik destijds de tip gekregen om je kozijnen te verven met hoogglans lak, want dan leek het altijd of het net was geverfd. Een top tip en sindsdien verfden we de kozijnen met Wijzonol Hoogglanslak. En als we dan bezig waren met verven, kwamen er buren even kijken, kletsen, tips geven etc. Het was een heel gezellig buurtje en dat missen we zeker. Die saamhorigheid moet weer groeien in een nieuwbouwwijk als deze.
De kozijnen van ons oude huis
Onze plannen voor de toekomst
Dan de toekomst. We willen toch in deze wijk blijven wonen, maar de huizenprijzen gaan nog steeds door het dak en een rijtjeshuis begint bijna bij vijf ton. Dat vinden wij ook te gortig dus het plan is om nog zeker twee jaar in dit huis te blijven wonen. Tenzij er een kans voorbij komt natuurlijk. We wonen fijn in dit huis en de rust is ons ook veel waard.
Tegelijkertijd wordt ik er ook een beetje onrustig van, want als je zou weten wat we per maand betalen voor dit huis, sla je stijl achterover haha. En wat nu als één van ons wat overkomt? Dan moet de ander de maandlasten wel op kunnen brengen. We blijven Funda daarom in de gaten houden en als er iets komt dat binnen ons budget past, dan willen we wel proberen ervoor te gaan. We realiseren ons echter wel dat dat nog even kan duren met de huidige huizenmarkt, maar gelukkig hebben we een fijn dak boven ons hoofd en dat is het belangrijkste.
In de tuin van dit huis
We gaan zien wat de toekomst ons brengt. Een ding staat als een paal boven water: we zijn happy in dit huis, hopen dat dat zo blijft en hopen dat er een mooi, nieuw huis op ons pad komt. Mis jij iets uit jouw vorige huis? Klets mee in de comments hieronder of op de social media kanalen van Mamablogger.
Ons vorige huis was een appartement in Bodegraven. We hadden het te koop gezet aan het begin van de huizenprijs. Dat hebben we geweten. Uiteindelijk heeft het 6!! Jaar te koop gestaan. Het enige wat ik daaraan mis is dat ik het hele huis door kon met de stofzuiger zonder van stopcontact te hoeven wisselen 😉!