De laatste tijd komt het steeds vaker voor dat we in de weekenden niet meer compleet als gezin. De laatste weekenden helemaal. Dan zijn we met z’n drieën in plaats van vier en hoewel dat volkomen normaal en goed is, moeten we er ook heel erg aan wennen…
Van volle auto naar een half lege achterbank
Onze oudste zit inmiddels in de derde klas van de middelbare en dat betekent nieuwe klasgenoten. Al snel vormde zich een leuk groepje en opeens kwam hij thuis met de mededeling dat hij met een paar van hen ging shoppen in Utrecht. Helemaal leuk natuurlijk, we gunnen hem dat alleen maar. Toch besefte ik weer hoe snel de tijd gaat. Hij gaat al langer niet altijd meer met ons mee omdat hij dan andere plannen heeft, maar dit was de eerste keer dat hij een hele dag in een andere stad was, met vrienden die wij nog niet kennen.
En terwijl hij steeds meer zijn eigen weg gaat, merken we dat ook de jongste niet altijd thuis is. Zo ging hij laatst op zaterdag een dagje met opa en oma op stap en afgelopen weekend had hij een kinderfeestje. Wij gingen in die tijd lunchen met zijn broer, opa en oma. Een maand geleden reserveerden we nog voor zes personen, maar uiteindelijk waren we met z’n vijven. Terwijl hij het ontzettend naar zijn zin had – en wij ook – voelde het toch een beetje vreemd.
Een paar van die momenten waarop we niet compleet waren
Even wennen
Heel eerlijk? Ik ben enerzijds blij dat ze happy zijn en leuke vrienden om zich heen hebben. Dat is geen vanzelfsprekendheid en we hopen natuurlijk dat dat zo blijft. Hierover praten we niet met de jongens, zij moeten vooral genieten. Maar anderzijds vind ik het ook wel lastig dat ons gezin steeds minder vaak compleet is in het weekend. Het hoort erbij, het is een goede ontwikkeling, maar ik ben graag met z’n vieren. Van mij mag de tijd zo nu en dan wel even stilstaan.
Herken jij dit ook? Dat moment waarop je beseft dat je kinderen steeds meer hun eigen leven leiden? En hoe ga jij om met die eerste keren dat ze een dagje weg zijn zonder jullie? Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen!
Bedankt voor het lezen en leuk dat je Mamablogger een bezoekje brengt! Mijn naam is Marisca. Ik ben getrouwd met Patrick en Moeder van Milan (okt. ’10) en Floris (okt. ’17). Niets is leuker dan schrijven over het moederschap en jullie te inspireren met budgettips, uittips, persoonlijke verhalen etc. Kortom, Mamablogger is het meest persoonlijke online magazine voor moeders.
