Home + Persoonlijk | Wat geluidsoverlast met mij doet…

Persoonlijk | Wat geluidsoverlast met mij doet…

Normaal gesproken ben ik heel voorzichtig met het delen van écht persoonlijke dingen. Helemaal wanneer het niet alleen over mijzelf gaat. Je hebt te maken met de privacy van anderen en die ander kan zich niet verdedigen. Toch ga ik proberen dit artikel te schrijven zonder (teveel) verwijten en het dichtbij mijzelf houden. Ik heb overigens heel lang getwijfeld of ik dit überhaupt wel moest schrijven, maar er zijn meerdere redenen om het toch te doen, want de geluidsoverlast houdt mij dagelijks bezig.

Waarom schrijf ik zo’n persoonlijk artikel?

Het zit mij namelijk hoog, heel erg hoog. Zo hoog zelfs dat ik er vaak tegenop zie om naar huis te gaan als ik uit mijn werk kom en er regelmatig hartkloppingen van heb. Van de irritatie en vooral van de boosheid. Boos op hen omdat ze het na al die jaren nog steeds maling hebben aan wat we al zo vaak hebben aangegeven, en boos op mijzelf, want waarom laat ik het toe dat ze zo’n invloed hebben op ons leven?

We hebben al heel vaak aangegeven in de afgelopen 11 jaar dat we het geluid soms erg vervelend vinden, maar dan zegt de buurman dat ik te gevoelig ben voor geluid. Hij moest er zelfs een beetje bij lachen. Voor hem is daarmee de kous af en zijn wij degenen die zeuren. Ik begrijp hem wel, want dat is zijn waarheid. De mijne is echter anders. Voor weer een ander zal de waarheid ergens in het midden liggen, maar ik zou het persoonlijk wél heel erg vinden als mijn buren aangeven last van ons te hebben.

Dat brengt mij meteen op de volgende reden voor het schrijven van dit artikel, want ik zoek naar een oplossing. Wat kan ik doen om het, in ieder geval voor mijzelf, beter te maken? Hoe zorg ik ervoor dat ik mij beter voor het geluid af kan sluiten en mij er minder aan irriteer? Het moet namelijk heel snel afgelopen zijn, want dit gaat mij anders mijn gezondheid kosten. Dat klinkt heel zwaar, maar ondertussen ondervind ik er echt klachten van. En dat gun ik ze niet, helemaal niet zelfs, maar ik gun het vooral mijzelf en mijn gezin niet.

Wat stoort mij dan zo?

Eigenlijk kan ik dat niet zo goed verwoorden. In die 11 jaar is er in ieder geval geen week geweest dat we geen geluidsoverlast hebben ervaren. Harde muziek, de enorm dreunende bas van de muziek (terwijl ik dit typ horen we hem ook weer heel hard en dat terwijl we in het voorjaar de binnenmuur hebben laten isoleren) en het klussen zijn de meest vervelende geluiden. De buren hebben ruim 3 jaar verbouwd en dat was heel heftig. Laat ik voorop stellen dat iedereen mag verbouwen, maar normaliter bespreek je dat met je buren en maak je afspraken. Dat is in ons geval niet gebeurd. Ook niet met de buren aan de andere kant die er destijds woonden. Eigenlijk begint zo’n verbouwing dan al slecht. Er is meteen al irritatie die heel simpel voorkomen had kunnen worden, zeker bij zo’n omvangrijke verbouwing.

Ik kan er bijna een boek over schrijven, maar laten we dat maar niet doen 😉 In ieder geval hoop ik dat jullie kunnen begrijpen dat het pittig is om met een klein kind thuis maandenlang dag in dag uit in zware klus geluiden te zitten. Denk aan (beton) boren, schuren, slijpen etc. Het gaat om oude huizen met dunne muurtjes ertussen. Uiteindelijk maakten we de afspraak dat zij om 19.30 uur zouden stoppen met de meest harde geluiden. Dat gebeurde zelden. Ik werkte destijds nog maar 20 uur en was overdag veel thuis. De buren ook. Ik hoorde overdag nagenoeg niets, maar aan het einde van de middag begon het klussen weer. Dit was zo frustrerend, maar het mag. We konden er weinig tegen doen, maar de boosheid en machteloosheid stapelden zich op. En ik denk dat dat er nu na 11 jaar uit komt…

Wat hebben wij eraan gedaan om het beter te krijgen?

Praten, praten, praten. Althans, dat hebben geprobeerd. Dat leek in het begin te lukken, maar uiteindelijk werd er eigenlijk niets mee gedaan. Ook zijn we echt weleens heel boos geworden en werd het ruzie. Niet netjes, maar ook wij zijn maar mensen. Ik heb in ieder geval nooit iemand uitgescholden, maar uiteindelijk probeerde ik het dan met een gesprek weer goed te krijgen onder het mom van “het zijn toch je buren”. Dat lukte, maar de overlast werd niet minder helaas.

Negeren. Ook dat hebben we geprobeerd, maar als je het eenmaal hoort, blijf je het horen en bij veel geluiden kon je het moeilijk negeren. In dat geval ben ik inderdaad heel gevoelig geworden voor geluid.

Uit huis vluchten. Ook dat hebben we gedaan en eerlijk gezegd doen we dat nog steeds door vaak lange dagjes weg te gaan…

Uiteindelijk hebben we besloten de binnenmuur in de woonkamer te isoleren. Dit scheelt al zoveel, maar zo lang het plafond en de muren boven niet zijn geïsoleerd, is het geluid niet helemaal weg. Denk maar aan de enorme bas van de muziek.

We hebben zelfs het Kadaster ingeschakeld om een grensreconstructie uit te voeren. Dit zou in ieder geval duidelijkheid geven wat betreft onze rechten én plichten. Hier zijn wat feiten uit gekomen waar we zeker wat mee moeten gaan doen, maar tegelijkertijd weten we ook dat dat de relatie helemaal niet ten goede komt.

En nu?

Ik heb werkelijk geen idee. Alle praktische zaken gaan binnenkort richting de rechtsbijstand. Vervolgens wacht ik hun advies af en dan zien we wel verder. Die beslissing kunnen we altijd nog nemen, want het is nog niet verjaard.

Ondertussen wil ik mij weer op mijn gemak voelen in mijn eigen huis. Ik heb zelfs overwogen om te verhuizen. Patrick niet. Hij vindt dat we ons niet weg moeten laten “pesten”. Hij heeft gelijk, maar mijn rust en gezondheid zijn mij ook heel veel waard. Het zou zonde zijn, want we hebben verder een heerlijk huis op een superfijne locatie. Eerlijk gezegd weet ik het even niet meer. Ik hoop dat jullie misschien een goed advies hebben.

Wat ik nog wel gezegd wil hebben en niet heb aangegeven is dat het natuurlijk heel normaal is dat je je buren af en toe hoort. Leefgeluiden zijn volkomen normaal. Ze zullen de driftbuien van Floris ook echt wel horen haha. Echt, dat is helemaal niet erg. Het gaat om de echt harde geluiden en het feit dat het lijkt alsof ze gewoon maling aan je hebben. Je wilt toch allemaal gezellig naast elkaar wonen? Aan de andere kant hebben we heel veel leuke buren met wie we het heel gezellig hebben. Het zou toch fantastisch zijn als zij daar ook aan mee konden doen?

Goed, het is een heel verhaal geworden, maar ik hoop dat het toch helder is. Ik kan niet teveel in detail treden en op bepaalde zaken dieper ingaan. Ik hoop alleen op dé tip om het voor mijzelf makkelijker te maken. Ik wil de geluidsoverlast zo min mogelijk als overlast ervaren en wil mij gewoon weer lekker voelen in mijn eigen huisje. Dus, wie heeft dé tip 😉

 

 

Volg:
Marisca Kenter

Bedankt voor het lezen en leuk dat je Mamablogger een bezoekje brengt! Mijn naam is Marisca Kenter. Ik ben getrouwd met Patrick en Moeder van Milan (okt. ’10) en Floris (okt. ’17). Schrijven is mijn grote passie en niets is leuker dan schrijven over het moederschap en jullie te inspireren met DIY’s, reviews, kidsfashion etc. Kortom, op Mamablogger vind je alles wat hippe moeders bezig houdt!

Find me on: Web | Twitter | Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

19 Reacties

  1. Claudia
    27 augustus 2019 / 07:22

    Jeetje wat heftig voor je/jullie. Ik heb helaas geen tip, ik zou niet weten wat ik zou doen. Waarschijnlijk zou ik kiezen om te verhuizen, uit totale onmacht.
    Ik kan wel zeggen probeer je niet te focussen op de geluiden, maar dat is zo ontzettend moeilijk.
    Ik hoop dat iemand een goede tip voor je heeft en dat er voor jullie uiteindelijk een goede oplossing komt!

    • 27 augustus 2019 / 17:52

      Nee, het focussen op geluid blijf je doen als je het eenmaal hoort. Zelfs als ik met oordopjes in ga Netflixen op mijn laptop hoor ik het er doorheen. Wat betreft het verhuizen, die tip krijg ik vaker, maar ik ben heel strijdvaardig en nu vooral héél erg boos. Daardoor geef ik nog niet op.

  2. Miep
    27 augustus 2019 / 07:39

    Oh zo herkenbaar.. we hebben de laatste 1,5 jaar ook gezeik gehad met de buurman.. die verweet ons van alles. Van geluidsoverlast tot dat onze “zwarte”kat op zijn bed lag. Ja waren ook oude huizen dus je hoort geluid met twee jongens.. en onze poes was zwart wit en hielden haar al binnen vanwege hem. Maar vooral last hadden we van zijn nachtelijke buien als ie wat gedronken of iets anders had gebruikt.. schreeuwen/herrie maken/dreigen met de verschrikkelijke ziekte. De oudste was dood bang voor hem. En dat heeft heeeel veel invloed op zijn gedrag. Bij ons was de buurman wel een grote reden om weg te gaan..

    Schrijf dit ook maar ff onder een andere naam….

    • 27 augustus 2019 / 17:54

      Hoi,

      Wat heftig zeg voor jullie dat jullie daardoor zelfs moesten verhuizen. Dat is toch vreselijk, zeker wanneer je kind bang is voor de buurman. Hoe durf je je als volwassene zo te laten gaan? Ik vind dat echt ongelooflijk. Ik hoop dat jullie nu weer de rust terug hebben gevonden…

      Groetjes,

  3. Lyske
    27 augustus 2019 / 07:42

    Ow ik snap je helemaal! Ja ik zou toch verhuizen. Hoe ingrijpend dat ook is…

    • 27 augustus 2019 / 17:49

      Die neiging heb ik ook, kom ik binnenkort op terug, maar tegelijkertijd ben ik heel strijdbaar en héél erg boos. Dat maakt dat ik de handdoek zeker nog niet in de ring gooi.

      • 29 augustus 2019 / 10:04

        maar het moeilijke is dat je het met verhuizen ook niet oplost, want welke zekerheid heb je dat je nieuwe buren niet ook geluidoverlast veroorzaken?. Wellicht zou je kunnen proberen om met die buurman af te spreken dat hij op bepaalde dagen geen muziek maakt/klust. Dan heb jij in ieder geval op die dagen rust, en kan hij ook zijn hobby’s blijven uitoefenen. Als hij daar niet mee akkoord gaat dan zit er niest anders op dan aangifte te doen van geluidsoverlast.

  4. Liesbeth
    27 augustus 2019 / 08:57

    Beste Marisca, al een tijdje volg ik jouw website dagelijks vanuit België. Het is steeds weer uitkijken naar jouw berichten over alledaagse zaken waar ieder van ons iets kan uithalen/ leren/mee kan doen. Ik vind het ook echt knap wat je allemaal realiseert! Nog nooit heb ik een reactie op iets/ aan iemand op een website geschreven. Nu wil ik dit echt graag doen gezien de impact op jou en je gezin. Natuurlijk wil je niet graag verhuizen….je woont er graag, je huis draagt herinneringen van je gezin mee….trouwens als je verhuist ken de buren aan beide kanten weer niet en misschien is daar ook geluidsoverlast.
    Je kan bv het geluid opnemen en dit aan de buren laten horen om te tonen waar je dagelijks mee geconfronteerd wordt. Evt kan je dat gesprek samen met een bemiddelaar doen?
    Misschien is er in Nederland ook een bemiddelaar waar je beroep op kan doen? Dit is een website van in België met wat
    uitleg erbij https://www.belgium.be/nl/huisvesting/huisvestingsproblemen/burenproblemen
    Ik wil jullie hierbij veel succes wensen want rust mogen hebben is echt wel een basiscomfort waar iedereen recht op heeft.

  5. 27 augustus 2019 / 09:39

    Oh wat verschrikkelijk zeg. Wij hadden in ons vorige vorige huis ook behoorlijk wat overlast. Echt van die appartementen uit de jaren 60 waar je alles van elkaar hoorde. En zette een buurman zijn muziek hard, dan deed 10 minuten later de buurvrouw dat om ‘terug te pakken’ en weer 10 minuten later haar buren weer. Ik heb altijd geweigerd aan dat spelletje mee te doen. Maar het hielp wel mee om van huren naar kopen te gaan.

    • 27 augustus 2019 / 17:45

      Oh, dat is ook erg. Wij hebben echter al een koophuis en geen huurhuis. Hun huis is ook een koophuis en dat van hun ook. Het zegt helaas dus niet altijd wat…

  6. Iemand
    27 augustus 2019 / 09:42

    Ik ken het, maar dan van een buurvrouw die de hele dag tegen de kinderen schreeuwt, de kinderen gaan pas rond 1 uur s nachts naar bed… ja dat lees je goed 2 en 5 jaar. ( want dan slapen ze uit) maar de kinderen worden rond 8 uur moe, huilen huilen huilen schreeuwen schreeuwen schreeuwen het komt boven de tv aan. Vaak s avonds laat visite ook door de weeks dan gaat de muziek lekker aan. Ook moest er geklust worden op het kleine kamertje ( ligt tegen die van mn zoon aan) en daar begon ze s avonds om 10 uur pas mee … waarom? Ook moet s nachts de wasmachine en droger aan ( de badkamer zit aan mijn slaapkamer) het klinkt zo hard dat iedereen wakker word. Ik ben serieus aan te kijken te verhuizen. Ik werk gewoon overdag, ik merk dat ik niet een leukere moeder van word

    • 27 augustus 2019 / 17:43

      Ik herken het effect op jou als moeder. Dat heb ik ook. Omdat je de hele avond het geluid hoort, ben je ook gevoeliger voor ander geluid en dat maakt je prikkelbaarder. Dus wanneer Floris iets hards op de grond laat vallen krimp ik al in elkaar. Ik word niet boos, maar kan het slecht hebben.

      De visite herken ik ook, zeker dat het gepaard gaat met muziek. Dat is een keertje natuurlijk helemaal niet erg, maar deze vakantie is het bijna dagelijks. Dat steekt mij nog het meest, het feit dat wij (en onze kinderen die gewoon op normale tijden naar bed gaan) er niet toe doen.

      Ik hoop dat het bij en voor jou ook snel beter wordt! Sterkte! X

  7. 27 augustus 2019 / 16:48

    Wauw het is net of ik mijn eigen verhaal lees! Wij hebben dus al 13 jaar last van onze buren. Wonen in een huurhuis, op de hoek en horen 3 verschillende buren door onze muren geregeld heen. Wat een pluspunt is van een huurhuis is dat je beste klachten kan leggen bij de woningbouw. Want ook mijn gezondheid en die van mijn man die autisme heeft gingen eraan, beide prikkelgevoelig. Hier werd en wordt vaak nog gezegd: ga verhuizen. Maarja zo makkelijk is dat niet! Mijn tip is wel om te blijven praten en gaat het echt zo extreem eraan toe, leg alles vast op film en audio of bel de politie als ze het blijven doen. Het moet wel woonbaar blijven voor iedereen. Vind het persoonlijk heel egoïstisch wat je buren ook doen, hou toch eens rekening met elkaar ?

    • 27 augustus 2019 / 17:34

      Hoi Sabine,

      Wat heftig zeg, kan mij voorstellen dat dit bij jouw man nog heftiger binnenkomt. Wij hebben geen huurhuis, maar een koophuis en dat maakt het wat lastiger helaas. Misschien toch binnenkort de wijkagent maar eens uitnodigen ’s avonds.

  8. Christiane
    27 augustus 2019 / 18:53

    Hét antwoord heb ik niet, maar voel met je mee.
    Herkenbaar.
    Hier een bovenbuurvrouw die de boel terroriseert. Wordt er ook wel eens moedeloos van. Ik blijf de politie maar bellen. Die zijn inmiddels ook een dossier aan het opbouwen.
    Het duurt alleen heel lang voordat er echt iets kan worden ondernomen tegen terroriserende buren.

  9. Michele
    27 augustus 2019 / 20:18

    Dat is zo erg. Snap precies hoe je je voelt. Wij hadden ook zo’n buurvrouw. Altijd buiten bellen en dan heel hard, meestal midden in de nacht. ‘S Nachts keihard de muziek dat de spullen op mijn zoontjes kamer gewoon van zijn plankje af trilde. Of ‘s nachts gaan gras maaien. Kan er ook een boek over schrijven. Zat op een gegeven moment ook ‘wat doen we ermee’. Moeten dan maar zelf verhuizen? Het werkt echt op je gezondheid. Uiteindelijk gingen ze uit elkaar en moest het huis verkocht worden, dat duurde ook nog lang omdat het mega onder water stond. Maar eind goed al goed, nu hebben we nieuwe buren, superleuk jong stel en lekker rustig. Sterkte ermee, helaas heb ik ook niet de gouden tip.

  10. Mirrie
    27 augustus 2019 / 22:00

    Wij zitten hier precies in hetzelfde schuitje.. buurman die 3 jaar lang aan het verbouwen is geweest, ( er gaat nu eindelijk een eind aan komen!!) en hij heeft alles in die 3 jaar in de avond uren gedaan! We hebben 3 kinderen die op een gegeven moment bang waren om te gaan slapen omdat het zo’n herrie was s avonds. Er werd totaal geen rekening gehouden met ons gezin..
    meerdere keren aan de deur gestaan of het wat zachter kon, ging dan weer voor paar dagen ‘goed’ en vervolgens begon het weer van vooraf aan.
    Ik ging thuis ook ontwijken, getwijfeld om te gaan verhuizen en keek ontzettend op tegen het weekend. Hij ging namelijk in een half verbouwd huis, feestjes geven… het leek wel een echo put!!
    Ik zat me op te vreten en begon aan mezelf te twijfelen.. ben ik dan de enige die er zo last van heeft? Ga ik aan bellen of niet? Hebben ze dan zelf niet het besef dat er buren naast ze wonen met jonge kinderen…?!!
    Het was VERSCHRIKKELIJK!!
    Uiteindelijk hebben we steeds aan gekaart als hij tever ging, de muziek zachter kon, hij eerder op de avond de klussen ging doen met veel herrie etc. Ik vond dit verschrikkelijk moeilijk om te doen omdat ik helemaal niet wil zeuren, maar er was geen andere optie. Dan waren wij maar de zeikers, maar ik moest echt aan mezelf en me gezin gaan denken. Nu na 3 jaar dus gaat hij er bijna wonen.. kijk er nu al tegenop…. hoe zal dat straks gaan? Moet ik straks weer steeds aan de deur staan of het wat zachter kan?
    Ik denk dat het besef pas gaat komen als hij straks zelf kinderen mag krijgen… het besef wat het voor ons en ons gezin wel allemaal niet heeft betekend, zo lang verbouwen en zoveel herrie maken…
    De enige tip die ik voor je heb, blijf dingen aan geven waar je tegen aan loopt, neem de herrie op en confronteer hem daarmee en wordt je niet serieus genomen ga het dan hoger op zoeken. Dit hebben wij ook besloten.. dan maar geen fijne, leuke band hebben..

  11. Lydia
    28 augustus 2019 / 03:39

    Hi!
    Ik ben ook heel gevoelig voor geluid. Helaas werd de landingsbaan tussen Amsterdam en Zwanenburg een paar jaar geleden voor een paar meter verschoven en hoorden wij letterlijk om de minuut een vliegtuig opstijgen. Zwanenburg had namelijk, als dorp, veel klachten en daarom was de baan verschoven. Maar in Amsterdam Osdorp was er te weinig samenwerking. Ik keek soms naar de speciale app en dan werd ik al zenuwachtig want dan zeg ik dat er het komende uur 30 vliegtuigen zouden opstijgen. Enige stille moment was tussen 00:00 en 05;30 uur. Wij zijn verhuisd. Niet om de strijd uit de weg te gaan maar gewoon voor mijn eigen bestwil. Je wil lekker thuiskomen en thuis zijn en voor mij hoort daar geen geluidsoverlast bij. Je moet je niet laten wegpesten maar dit is geen ruzie of wedstrijd. Dit gaat om jou, jou als persoon, hoe jij hier mee om kan gaan. En als je het na 11 jaar niet is gelukt om je af te sluiten ( zou mij ook niet lukken maar mijn vriend bijvoorbeeld wel) dan is het tijd om voor jezelf te kiezen.

    Succes

  12. Elly
    29 augustus 2019 / 09:02

    Zitten in hetzelfde schuitje hier in België, huisje gekocht, buren waren super, 6 means later zijn de buren verhuist en kwam een nieuw koppel, elke avond bezoek, vrij dunne muren, werden we gek van.

    Praten, briefje enz hielp allemaal niks, uiteindelijk toch de politie en de wijkagent beginnen contacteren telkens er last was en het heeft voorlopig de situatie toch al wat verbeterd, al is het maar omdat ze het niet graag hebben dat de politie telkens over de vloer komt.
    Ik weiger gewoon te verhuizen, hebben dit in het verleden ook gedaan en tenzij je voor een vrijstaande woning gaat is er nooit garantie dat je in de nieuwe woning geen last zal hebben.

    Het is ook een beetje een principe kwestie geworden voor ons, het moet maar eens gaan zijn dat degenen die overlast veroorzaken nooit de gevolgen ervan moeten dragen.